Γλυκοχαράζει

Ο Πρωταγόρας και η σχέση εξουσίας καθηγητή-μαθητή

Πριν από 26-27 χρόνια πρωτοήρθα σε επαφή με τον διάλογο του Πλάτωνα «Πρωταγόρας». Η πρώτη αλγεινή εντύπωση για τους διδάσκοντες φιλοσοφίας δημιουργήθηκε στην σκέψη μου εκείνη την χρονιά αν και είχα την απεριόριστη ευτυχία να έχω εκείνα τα χρόνια εξαιρετικούς καθηγητές φιλολογίας. Με τα χρόνια λοιπόν διαπίστωσα ότι τον χώρο της φιλοσοφίας λυμαίνεται ένα αηδιαστικό κύκλωμα που ευνουχίζει την σκέψη μαθητών και αργότερα φοιτητών το οποίο δεν έχει έδρα σε μία χώρα μόνο. Διαπίστωσα ότι ακόμη και στα μεγάλα πανεπιστήμια τα οποία έχουν τα πρωτεία στον χώρο της φιλοσοφίας όπως αυτό της Σορβόννης υπήρξαν και υπάρχουν ευνουχιστές καθηγητές της σκέψης ανθρώπων που αργότερα θα κληθούν να διδάξουν. Θα μπορούσα να αναφέρω παράδειγμα ανθρώπου που τηλεοπτικά σχεδόν παραδέχθηκε χωρίς να το θέλει τον ευνουχισμό της σκέψης του από τον σοφιστή καθηγητή του. Πρόκειται για σημερινό διδάσκοντα φιλοσοφίας με εξαιρετική σκέψη αλλά με αδυναμία να σταθεροποιηθεί φιλοσοφικά στην απόλυτη πραγματικότητα και στην μία αντικειμενική πραγματικότητα παρά τα πολλά χρόνια μελέτης του. Ο άνθρωπος αυτός δεν κρίθηκε επαρκής σε μάθημα φιλοσοφίας γιατί ο καθηγητής του είχε σοφιστική σκέψη και δεν σεβάστηκε την διαφωνία του και την φιλοσοφική του τοποθέτηση επί του αντικειμένου θέλοντας να τον οδηγήσει στον σοφιστικό τρόπο σκέψης. Επειδή έπρεπε να περάσει το μάθημα ο σημερινός αυτός καθηγητής αναγκάστηκε να αποδεχθεί τα σοφιστικά πρότυπα του καθηγητή του με αποτέλεσμα να έχει ευνουχιστεί η σκέψη του απλά για να πάρει το πτυχίο του γεγονός το οποίο αποδέχθηκε τηλεοπτικά και δεν θέλω να αναφέρω όνομα. Νομίζω ότι δεν χρειάζεται γιατί όλος ο κόσμος βίωσε παρόμοιες καταστάσεις καθώς κλήθηκε να γράψει ψεύδη σε εξετάσεις απλά για να περάσει το μάθημα στο οποίο εξετάζονταν.

Είχα λοιπόν εκείνα τα χρόνια την ευτυχία να έχω καθηγητές που αδιαφορούσαν για την διαφωνία του μαθητή και επικεντρώνονταν στον τρόπο τεκμηρίωσης επί του αντικειμένου. Όταν λοιπόν διδαχθήκαμε τον διάλογο του «Πρωταγόρας» ή καλύτερα την αναφορά στον διάλογο αυτό κληθήκαμε να δεχθούμε τις απόψεις που αναγράφονταν στο βιβλίο εκείνο. Διακατεχόμενος από ερευνητικό πνεύμα αδιαφόρησα για τις σκέψεις που ήθελαν να μας εισάγουν οι διδάσκοντες και προχώρησα σε συνολική ανάγνωση του διαλόγου. Διαπίστωσα ότι διδάσκονταν αηδίες καθώς ο ίδιος ο Πλάτωνας προς το τέλος του διαλόγου αναιρούσε όσα προσπαθούσαν να μας διδάξουν οι καθηγητές επειδή απλά τα σοφιστάκια που προώθησαν της σκέψεις τους μέσα από τα βιβλία διδασκαλίας είχαν τους πονηρούς στόχους τους οποίους ούτε οι καθηγητές μου τότε αλλά ούτε και εγώ είχα αντιληφθεί. Παρακάτω θα έχω αναφορά και σε αυτούς τους στόχους. Όταν λοιπόν ανέφερα στον καθηγητή μου ότι ο Πλάτωνας παρακάτω έλεγε ΑΛΛΑ από αυτά που μας δίδασκε το βιβλίο αυτός απλά άλλαξε θέμα γιατί δεν ήθελε να επεκταθεί φιλοσοφικά επί ενός κατευθυνόμενου αντικειμένου προφανώς γιατί είχε άλλες εντολές διδασκαλίας. ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΠΑΝΑΞΙΟΣ ο καθηγητής μου εξήγησε και δίδαξε την μέθοδο εις άτοπο επαγωγή αλλά το τελικό αποτέλεσμα ήταν να χαθεί η ευκαιρία να υπάρξει συζήτηση επί ενός αντικειμένου το οποίο ακόμη και σήμερα αποτελεί αντικείμενο εκμετάλλευσης των ΑΝΟΗΤΩΝ μηδενιστών άθεων της  Ακαδημίας Αθηνών που εδώ και χρόνια με προσβάσεις στο υπουργείο παιδείας καταφέρνει και εμποδίζει την ανάπτυξη της φιλοσοφικής σκέψης στους μαθητές. Αποτέλεσμα είναι η συνεχής κατάπτωση της φιλοσοφίας στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως γεγονός που είδα τους γεροντότερους σκεπτόμενους φιλοσοφικά να τους θλίβει.

Περιληπτικά λοιπόν για τον διάλογο έχω να αναφέρω τα εξής και αυτό γιατί δεν θέλω να επεκταθώ επί του αντικειμένου. Οι ΑΛΗΘΙΝΑ σκεπτόμενοι φοιτητές μπορούν να μελετήσουν οι ίδιοι και να προχωρήσουν σε μία αξιοπρεπή εργασία με τεκμηρίωση ΑΝ ΕΧΟΥΝ  τα κότσια να αντισταθούν στους σοφιστές καθηγητές τους που προσωπικά θεωρώ ότι δύσκολα θα βρεθεί κάποιος να τους στήσει στον τοίχο από φόβο μήπως δεν πάρει τελικά πτυχίο αν και εγώ προσωπικά θα φρόντιζα για δημόσιο διασυρμό ενός σοφιστή καθηγητή με τα ΤΕΚΜΗΡΙΑ που ΥΠΑΡΧΟΥΝ στον Πλάτωνα αλλά και σε άλλους διαλόγους του, αλλά και εργασίες καθηγητών στην απλή καθαρεύουσα που ΥΠΑΡΧΟΥΝ επί του αντικειμένου.

Ο Σωκράτης όντας διδάσκαλος ΟΥΔΕΠΟΤΕ ειρωνεύεται τον Πρωταγόρα και όπως δίδαξε ο απουσίας χιούμορ Λιαντίνης. Ο ίδιος ο Πλάτωνας (δεν θέλω να αναφέρω στίχο για να μελετηθεί ο διάλογος ΣΥΝΟΛΙΚΑ) τεκμηριώνει ότι ο Σωκράτης απέδειξε ότι η αρετή διδάσκεται με αφετηρία την αποδοχή ότι δεν διδάσκεται όταν ο Πρωταγόρας ήθελε απλά να αποδείξει ότι δεν διδάσκεται δεχόμενος απλά ότι διδάσκεται. Ο Σωκράτης ήξερε προφανώς από άλλες συζητήσεις ότι ο Πλάτωνας ήθελε να αποδείξει με την μέθοδο της εις άτοπο επαγωγή ότι η αρετή δεν διδάσκεται. Έτσι με την ίδια μέθοδο αποστόμωσε τον Πρωταγόρα ο οποίος αφού ξεμπροστιάστηκε και ντράπηκε αποφάσισε τελικά να αφήσει τις σοφιστικές ανοησίες και να φιλοσοφήσει επί του αντικειμένου.

Στην αρχαία Ελλάδα όπως και στις Ανατολικές χώρες οι διδάσκοντες αρετή προχωρούσαν στο λεγόμενο «ταρακούνημα» τους μαθητές τους ή απλά τους συζητητές τους. Έτσι εδώ ο Σωκράτης ντρόπιασε τον Πρωταγόρα για να τον ταρακουνήσει και αργότερα άρχισε την διδασκαλία αρετής με αφορμή την συζήτηση- ανάλυση της έννοιας χρησιμοποιώντας την μέθοδο του σφυροκοπήματος. Ο Σωκράτης σφυροκοπούσε τον Πρωταγόρα αναιρώντας κάθε επιχείρημα που προσπαθούσε να αρθρώσει ο μέχρι εκείνη την ημέρα σοφιστής Πρωταγόρας με αποτέλεσμα να μεταστραφεί σε φιλόσοφο τελικά ένας από τους πολλούς μπερδεμένους στοχαστές της αρχαιότητας που πελαγοδρομούσαν ανάμεσα σε σοφιστές και φιλοσόφους.  Ο Σωκράτης μετά το ξεμπρόστιασμα και ντρόπιασμα του Πρωταγόρα απλά με τον λόγο ευγενείας και σεβασμού προσπαθούσε να ανορθώσει την ψυχολογία του συζητητή του και να τον οδηγήσει σε καθαρή σκέψη. Αυτή η ευγένεια του λόγου του Σωκράτη η οποία είναι συχνή ΣΕ ΟΛΟΥΣ τους διαλόγους του Πλάτωνα ονομάστηκε ειρωνεία από τον Λιαντίνη και σήμερα εξακολουθεί να διδάσκεται αυτή η αηδία από τους ευνουχισμένους σκεπτικά μαθητές του σε ανθρώπου που διδάσκουν ομοίως τις ίδιες αηδίες καθώψς έχουν συμπεριληφθεί σε διδακτικά βιβλία ή σε βοηθήματα απλά.

Ζητώ συγνώμη για το σκληρό του λόγου μου από τους μαθητές του Λιαντίνη και τους ζητώ να κοιτάξουν την αλήθεια ΚΑΤΑΜΑΤΑ και με ουδέτερη σκέψη να σκεφτούν και να μελετήσουν από την αρχή τον διάλογο ΣΥΝΟΛΙΚΑ και ξεχνώντας κάθε αηδία που έχουν εισάγει στην σκέψη τους οι σοφιστές καθηγητές τους.

Στόχος των σοφιστών είναι να αναδείξουν μέσα από τα παραμύθια που χρησιμοποιούνται διδακτικά από τον Πλάτωνα και να ωθήσουν την κοινωνία σε άθεη κατάσταση για να πετύχουν τους στόχους τους που είναι η ηδονιστική εκμετάλλευση του ανθρώπου μέσα από την θέση που κατέχουν η οποία μερικές φορές είναι ακόμη και η θέση του υπουργείου παιδείας.

Tags: φιλοσοφία

Των ματιών οι δρόμοι

Είναι ο δρόμος της οργής,

είναι ο δρόμος της στοργής,

αυτό το μονοπάτι.

Όλοι διαβαίνουν στη σειρά,

όλοι σωπαίνουν στην ουρά,

και ψάχνουν όλοι κάτι.

Περιδιαβαίνοντας σιωπείς

σκέψεις αγάπης ή οργής,

εσένα διαφεντεύουν.

Ο φάρος μάζεψε ορδές,

Στις κορυφές κοιτούν στεριές,

Σιωπώντας αγναντεύουν.

Μα είναι όμορφες στιγμές,

Όταν μιλούνε οι καρδιές,

Με στόμα τους τα μάτια.

Με δίχως λόγο οι σιωπές,

Οι σπίθες είναι στις ματιές,

Σε κάνουνε κομμάτια.

Μα είναι κάτι ηδονές,

Σε στέλνουν σε παλάτια,

όχι στην σάρκα, στις ματιές,

τις νιώθεις με τα μάτια.

Μία σταγόνα μόνο αρκεί,

μες στων ματιών την άκρη,

την νιώθεις κρύα ή καυτή,

και στάζει ένα δάκρυ.

Tags: λογοτεχνία

Σχετικά με το “μετά φύσιν” δηλαδή τη ζωή μετά θάνατον

Ο άνθρωπος λοιπόν αφού ολοκληρώσει το πέρασμα από την άχαρη θνητή ζωή και ολοκληρώσει την πορεία του, πολλές φορές απότομα και άλλες χωρίς να δει ακόμη και το φως στη Γη, περνάει στην αιώνιο με τρόπο τον οποίο δεν μπορούν να κατανοήσουν οι περισσότεροι και εξηγούν λανθασμένα κάποιοι ακόμη και από τους Ιερείς μας γιατί απλά δεν έχουν κατανοήσει ορθά αυτά που διδάχθηκαν στις Θεολογικές σχολές από τις οποίες πέρασαν.

Ο Επίκουρος λοιπόν έλεγε ότι η ψυχή φεύγει και αφού τα άτομά της διαχέονται εξερχόμενα από το σώμα. Τι γίνεται λοιπόν, και πως ερμηνεύεται η αθανασία;

Πριν προχωρήσω λοιπόν θέλω να σας θυμίσω τις αναφορές και ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ που έχω παρουσιάσει περί του υλικού της ψυχής. Στις πραγματείες μου τις οποίες μπορείτε να βρείτε μέσα από σύνδεσμο παραπλεύρως ίσως από την κεντρική σελίδα του Blog αναφέρω τα σχετικά. Η ύλη λοιπόν της ψυχής διαχέεται και καλύπτει ΟΛΟ ΤΟ ΣΩΜΑ φτάνοντας μέχρι τα άκρα των δακτύλων μας και όπως ορθά μας αναφέρουν πολλοί Γέροντες σε πάμπολλα μοναστήρια και ΠΑΡΑΔΟΞΩΣ άλλοι εκτός αυτών διδάσκουν τις μηδενιστικής κατεύθυνσης απόψεις περί του άυλου της ψυχής. Φυσικά δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο παρά να σας θυμίσω ότι οι περισσότερες σχετικές απόψεις προήλθαν επί της εποχής του Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ με τις ευλογίες του χουντικού καθεστώτος. Το χειρότερο όλων είναι ότι πολλοί από τους πιστούς δεν μπορούν πλέον να ξεχωρίσουν τα σκουπίδια από την γνώση και εμπλέκονται σε λεκτικές διαμάχες με αποτέλεσμα να υποπίπτουν σε πολύ σοβαρά αγνοήματα που εφάπτονται της αμφισβήτησης ύπαρξης Θεού και είναι πολύ σοβαρά όταν οδηγούν κάποιους σε άθεη κατάσταση γιατί μπορεί αυτός που θα παρασυρθεί να βρεθεί αργότερα σε κατάσταση πτώσης.

Με την παρουσία Του ο Κύριος λοιπόν όρισε την χάρη των αμαρτημάτων μας ορίζοντας «Σώμα και Αίμα» Αυτού ως καθαρτήριο της ψυχής. Επιπλέον όρισε μία ακόμη πιο σπουδαία χάρη καθώς συνέτριψε τον Εωσφόρο και τους δαίμονες τους οποίους Εξόρισε σε τόπο στο Σύμπαν Δυτικά κατά την ώρα της βάπτισης- αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία και αυτός είναι ο λόγος του «πτύειν» προς την δύση του αναδόχου του μωρού. Οι ορδές όμως των πονηρών αυτών πλασμάτων συνεχίζουν και έρχονται διαμέσω ευχών κακού, από τον Τόπο Εξορίας και έτσι ο Κύριος όρισε τον Φύλακα Άγγελο για να μας προστατεύει. Αυτός έχει ως Εντολή να προστατέψει την ψυχή επίσης όταν θα εγκαταλείψει το θνητό σώμα το οποίο από γη έγινε και σε κατάσταση γης επιστρέφει και πάλι. Η ψυχή όμως ΑΘΑΝΑΤΗ όντας παραλαμβάνεται από τον Φύλακα Άγγελο και οδηγείται στον χώρο αναπαύσεως των ψυχών, όπου και θα μετουσιωθεί σε ΝΕΟ ΣΩΜΑ, αθάνατο πλέον αποτελούμενο από άλλη ύλη που είναι «λευκό φως» και προέρχεται από το υλικό που ονομάζεται «νέφες» στην αρχαία Αραμαϊκή την γλώσσα του Θεού η οποία ομιλούνταν προ της πτώσης του πύργου της Βαβυλώνας λόγω πολέμων, ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ.

Ο χώρος αναπαύσεων των ψυχών είναι ένα νεφέλωμα κάπου στο σύμπαν το οποίο βρίσκεται σε ευθεία γραμμή κοιτώντας το ιερό κάθε ναού κατά την ώρα της Ορθόδοξης Θείας Λειτουργίας. Εκεί λοιπόν κοιμούνται ΟΛΕΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ που αξίζουν σωτηρίας.

Πριν προχωρήσω στο θέμα μας που αφορά τις απαντήσεις για το "μετά φύσιν" θεωρώ υποχρέωσή μου να δώσω κάποιες εξηγήσεις και διευκρινίσεις για να βοηθήσω όσους διαθέτουν σκέψη να κατανοήσουν τις έννοιες έτσι ώστε να μην τους παραπλανούν κάποιοι αγύρτες που ονομάζονται Φυσικοί της παραφυσικής και άλλες αηδίες. Θυμίζω ότι πρόκειται για ανθρώπους που έχουν διαγραφεί ή έχει τεθεί το ερώτημα διαγραφής του από την επιστημονική κοινότητα η οποία διαχωρίζει την θέση της από τις θεωρίες αυτές.

Η παραφυσική αναφέρεται στο "παρά φύσιν" και η κατάσταση αυτή εξ ορισμού είναι ανοησία καθώς δεν υπάρχει τίποτα που να ορίζεται υπαρκτό από την έννοια αυτή. Εξ ορισμού το "παρά φύσιν" είναι κάτι το φανταστικό και πολλοί είναι αυτοί που δεν κατάφεραν ποτέ στην ζωή τους να διαχωρίσουν την μετά φύση από την παρά φύση. Ένας από αυτούς ήταν και ο Καντ με τις θεωρίες του ολίγον έγκυος που έγραψε στα γνωστά συγγράμματά του τα οποία για τους στοχαστές είναι μπούρδες και αφού δεν συμβαδίζουν με την λογική. Ο Καντ είναι πολύ γνωστός ως νεοσοφιστής στους κύκλους των ΑΛΗΘΙΝΩΝ στοχαστών, ο οποίος φλυαρεί ασκόπως καθώς νόμιζε ότι έγραψε κάτι που να αξίζει μελέτης όταν απλά έγραψε σωρεία από φλυαρίες χωρίς ουσία για να τεκμηριώσει την μηδενιστική του προσέγγιση στην προέλευση της ζωής.

Το μετά φύσιν ορίζεται ως η φύση του ανθρώπου μετά την θνητή ζωή. Με δεδομένο ότι ο Θεός υποσχέθηκε την αθανασία η μετά φύσιν κατάσταση είναι είτε ΜΗΔΕΝ είτε αθάνατη κατάσσταση, κάτι που είναι αδιανόητο αναφέρομαι στο μηδέν από την στιγμή που τεκμηριώθηκε η ύπαρξη της ψυχής και η ύπαρξη του Θεού με βασική τεκμηρίωση αυτήν που παρουσιάζει ο Πλάτωνας στον λόγο του Στησιχόρου τον οποίο διαβάζει ο Σωκράτης στον Φαίδρο διδάσκοντας ΚΑΘΑΡΗ ΑΓΑΠΗ στον μαθητή του. Λεπτομέρειες και επιπλέον αποδείξεις έχω παρουσιάσει στις σχετικές πραγματείες μου.

Επομένως μετά την θνητή φύση του ανθρώπου υπάρχει ΜΟΝΟ Η ΑΘΑΝΑΤΗ και η παρά φύση θα μπορούσε να οριστεί ως μία κατάσταση που συμβαδίζει (παρά- της θνητής φύσης) δηλαδή είναι μία φύση που δεν έχει σχέση με το μετά, αλλά είναι κάτι ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ. Ωστόσο οι θεωρίες ομιλούν για την μετά φύση και δημιουργείται μία σύγχυση η οποία ωθεί πολλούς να πιστέψουν ότι δεν υπάρχει αθανασία καθώς βλέπουν ότι οι άνθρωποι που ασχολούνται με το παρά φύσιν αναφέρονται σε οφθαλμαπάτες και εξωγήινους και πνεύματα με την Αμερικάνικη έννοια των φαντασμάτων και φαντάζονται φαντασία που φαντάστηκε ο φανταστικός νους της κεφαλής τους.

Ο Επίκουρος λοιπόν μίλησε για διασπορά των ατόμων της ύλης που αποτελεί αυτό που ονομάζεται ψυχή γεγονός που ακολουθεί τον θάνατο και δεν υπάρχουν γραφές γιατί χάθηκαν τμήματα της επιστολής του Προς Ηρόδοτον και κανείς δεν ξέρει κατά πόσο έδινε ή όχι περαιτέρω εξηγήσεις.

Διευκρινίζω λοιπόν εγώ εδώ ότι η ψυχή εγκαταλείπει το σώμα και τα άτομα της ύλης που την αποτελούν ελευθερώνονται από αυτό. Αν δεν υπάρχει ο Φύλακας Άγγελος εκεί για να παραλάβει αυτό το υλικό τότε αυτό ΘΑ ΧΑΘΕΙ και θα χαθεί και η οντότητά μας συνολικά. Σε αυτήν την περίπτωση το μετά φύσιν ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ και δεν υπάρχει. Στους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης που δεν υπήρχε Φύλακας Άγγελος ο Ίδιος ο ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ο ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ ΘΕΟΣ και ΠΑΤΕΡΑΣ ΠΑΝΤΩΝ ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΜΑΣ παραλάμβανε τις ψυχές που αξίζουν σωτηρία και τις οδηγούσε στον χώρο αναπαύσεων των ψυχών που είναι η γνωστή μας γειτονιά των Αγγέλων. Αυτοί που δεν αξίζουν σωτήρια φροντίζει ο Θεός και ΔΕΝ ΧΑΝΟΝΤΑΙ αλλά περνούν από μία κατάσταση οδυνηρή η οποία θα μπορούσε βεβαιότατα να ονομαστεί κόλαση και οδηγούνται στον Τόπο Εξορίας. Μέχρι σήμερα εκεί τους οδηγεί το εξαιρετικά κακόψυχο κενταυροειδές πλάσμα που ονομάζεται Άδης ενώ στο μέλλν και όταν Μετανοήσει ο αποστάτης αυτός και επιστρέψει ως Άσωτος Υιός, την ευθύνη αυτή θα την αναλάβει ο Άγιος Πέτρος ο οποίος σήμερα οδηγεί όλες τις ψυχές στον τόπο που ορίστηκε για την κάθε μία ξεχωριστά από τον Θεό για να κοιμηθούν έτσι ώστε να ξυπνήσουν οι συγγενείς και αγαπημένοι όλοι μαζί και κοντά ο ένας στον άλλο.

Στους χρόνους της Καινής Διαθήκης ο Φύλακας Άγγελος οδηγεί τις ψυχές ενώπιον της Αγίας Τριάδας και όπου μετουσιώνονται πλέον σε νέο σώμα πριν ο Άγιος Πέτρος τιςς οδηγήσει στον χώρο όπου θα κοιμηθούν τελικά. Όσες δεν αξίζουν σωτηρία έχουν χάσει τον Φύλακα Άγγελό τους, κατά κάποιο τρόπο βέβαια, καθώς ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ ένας Άγγελος που προσεύχεται για αυτούς, μετουσιώνεται αμέσως μετά τον θάνατό τους η ψυχή τους σε νέο σώμα και βιώνοντας την οδυνηρότητα την οποία ΚΑΝΕΙΣ δεν θα ήθελε να νοιώσει οδηγούνται στον Τόπο Εξορίας, στον τόπο όπου συνεχίζεται η κόλαση σε μία άλλη μορφή όμως καθώς η πυρά έχει ήδη κάψει τις αισθήσεις και οι ψυχές αυτές ζουν σαν ζωντανοί νεκροί. Είναι μία κατάσταση που δεν περιγράφεται εύκολα καθώς ο Θεός που ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ, μετά το κάψιμο των αισθήσεων αφήνει τους κακόψυχους αυτούς που δεν αξίζουν σωτηρία να σκεφτούν και να συναισθανθούν το κακό που έπραξαν στην θνητή τους ζωή. Έτσι τους δίνει μέσα από οδυνηρές καταστάσεις να αποκτήσουν την πολυπόθητη Μετάνοια η οποία ΑΝ ΑΝΕΛΘΕΙ σε ικανοποιητικό βαθμό υπάρχει η πιθανότητα στο απώτερο μέλλον ο Θεός να τους δεχθεί και πάλι πίσω ως άσωτους υιούς.

Αφού λοιπόν έχω εξηγήσει για τον τρόπο που φεύγει η ψυχή και για τις ψυχές που δεν αξίζουν σωτηρία, ήρθε η ώρα να σας παρουσιάσω την γειτονιά των Αγγέλων και όπως πραγματικά είναι ο χώρος αναπαύσεως των ψυχών. Τα σχετικά διδάχθηκαν σε εμένα από τον Θεολόγο μου στα χρόνια μου στο Γυμνάσιο και είναι ύλη η οποία καταργήθηκε επί της εποχής που κυβερνούσε η χούντα των Συνταγματαρχών. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες καθώς ο τότε Αρχιεπίσκοπος έδρασε όπως οι κατήγοροι του Αγίου Νεκταρίου που ήταν αυτοί που έσκισαν πληθώρα συγγραμμάτων του Αγίου ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΕΝΑ(σχετικά με το θέμα) αυτό που βρέθηκε πίσω από την εικόνα της Αγίας Αικατερίνης. Στο θέμα μας λοιπόν ...;

Ανατολικά την ώρα της Θείας Λειτουργίας και σε ευθεία γραμμή βρίσκεται ένα νεφέλωμα κάπου μακριά στο σύμπαν το οποίο ένας Άγγελος μπορεί να προσεγγίσει από την γη σε τρία δεύτερα του λεπτού παρά το γεγονός ότι βρίσκεται αρκετά έτη φωτός μακριά. Είναι τόσο ασύλληπτη η ταχύτητα και η ΔΥΝΑΜΗ των Αγγέλων του ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ Θεού του ΠΑΤΕΡΑ ΠΑΝΤΩΝ. Οι Αρχάγγελοι είναι ακόμη ταχύτεροι και δυνατότεροι και η Παναγίας μας ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ ΟΛΩΝ και υστερεί ΜΟΝΟ ΕΝΑΝΤΙ του ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ. Θυμίζω ότι είναι η άτυπη σύζυγος Αυτού και οι δεήσεις της στον Υιόν της είναι πολύ ισχυρές γεγονός το οποίο ορίζει και ΠΡΕΠΕΙ οι προσευχές μας να απευθύνονται πρωταρχικά προς αυτήν ζητώντας την μεσολάβησή Της.

Οι ψυχές εκεί λοιπόν κοιμούνται σε σφαιρική διάταξη με τρόπο ο οποίος ορίζει ΠΑΝΤΕΣ να κοιμούνται δίπλα στους οικείους τους και πολύ κοντά είναι ΟΛΟΙ όσοι αγαπήθηκαν στην θνητή τους ζωή. Στο κέντρο της σφαιρικής αυτής διάταξης βρίσκεται μία αιθαλομίχλη η οποία εμποδίζει την όραση του Προσώπου του Πατέρα ενώ έμπροσθεν αυτής βρίσκεται ο Υιός τον οποίο ΒΛΕΠΟΥΝ ΠΑΣΕΣ ΟΙ ΨΥΧΕΣ που ο Κύριος ορίζει ότι πρέπει να παρουσιαστούν έμπροσθεν της Αγίας Τριάδας πριν κοιμηθούν. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες σχετικά με την διαδικασία που ακολουθείται για τις ψυχές που πααρουσιάζονται εμπός στην Αγία Τριάδα πριν κοιμηθούν γιατί αυτή δεν μου διδάχθηκε από τον Θεολόγο μου και θέλω να μείνω στις γνώσεις που λάβαμε τότε όλοι οι μαθητές αν και λίγοι έδωσαν την δέουσα σημασία στα λεγόμενα του καθηγητού Θεολόγου μας. Αν μου ζητηθεί μπορεί να αναφέρω κάποια στοιχεία ακόμη σχετικά αν και δεν το θεωρώ απαραίτητο γιατί ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΞΙΟΙ και όλοι οι άνθρωποι που καλλιεργούν τις αρετές παρουσιάζονται εμπρός στην Αγία Τριάδα και μαθαίνουν για την σωτηρία τους ΠΡΙΝ ΚΟΙΜΗΘΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΙΝ την Δευτέρα Παρουσία, οπότε και θα ανακοινωθεί η Κρίση Κυρίου ΣΕ ΠΑΝΤΕΣ. Θυμίζω ότι ο Κύριος ΞΕΡΕΙ ποιες και πόσες ψυχές θα σωθούν πριν ακόμη αυτές γεννηθούν, σαν Θεός που είναι.

Οι ψυχές λοιπόν κοιμούνται η μία δίπλα στην άλλη και τα ζευγάρια ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ. Αν υπάρχει διαζύγιο και υπήρχε μεγάλη αγάπη προ αυτού και αν κάποια ζευγάρια χώρισαν παρά την αγάπη που υπήρχε, ο Θεός ΠΑΝΤΑ ΞΕΡΕΙ και αν είναι ΑΞΙΟΙ και όπως προαναφέρθηκε ερωτούνται και επιλέγουν αν θα είναι και πάλι μαζί. Αν υπάρχουν περισσότερες ή περισσότεροι τους ενός σύντροφοι τότε ερωτούνται ΟΛΟΙ και επιλέγουν με την βοήθεια και προτροπή της Αγίας Τριάδος τον σύντροφο με τον οποίο θα ζήσουν στην αιώνιο ζωή ο οποίος θα είναι πλέον ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ. Δηλαδή η πολυγαμία δεν εγκρίνεται και ακόμη και αν έχει επιτευχθεί για οποιοδήποτε λόγο στην θνητή ζωή ο Κύριος ορίζει και ζευγαρώνει ΜΕ ΤΕΛΕΙΟ ΤΡΟΠΟ ψυχές που αγαπήθηκαν και ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΚΟΙΝΗ συναίνεση η οποία για μερικούς θα επιτευχθεί κατά την παρουσίασή τους ενώπιον της Αγίας Τριάδας ενώ για άλλους αυτό θα συμβεί μετά την ανακοίνωση της Κρίσεως Κυρίου και τότε που άλλοι θα βρίσκονται Αριστερά και άλλοι δεξιά του κυρίου κατά πως αναφέρεται στα Ευαγγέλια.

Αν αδέρφια έχουν μαλώσει στην θνητή ζωή ή αν έχουν σκοτώσει ο ένας τον άλλο καλούνται πριν κοιμηθούν ή θα κληθούν μετά την Δευτέρα Παρουσία να συγχωρήσουν ο ένας τον άλλο για να είναι μαζί ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. Διαφορετικά θα είναι ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ χώρια ή μέχρι να συγχωρήσουν ο ένας τον άλλο ή το θύμα τον θύτη. Αν δεν επιτευχθεί η συγχώρεση μπορεί να οριστεί επιπλέον πτώση για όσους δεν ανεβαίνουν σε επίπεδα αγάπης δια μέσω της συγνώμης και της συγχώρεσης και η πτώση αυτή ορίζει αυτούς πλάσματα κατωτέρων δυνάμεων. Ανάλογα οι κακόψυχοι που τυγχάνει να έχουν μετάνοια ή για λόγους αποκατάστασης δικαιοσύνης μπορεί να έχουν λάβει την ΧΑΡΗ ΘΕΟΥ και το δικαίωμα αιωνίου ζωής θα έχουν την μέγιστη δυνατή πτώση την οποία ορίζει ΜΟΝΟ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΚΡΙΤΗΣ και θα είναι πλάσματα κατωτέρων δυνάμεων και δεν θα έχουν δυνατότητα να βλάψουν όπως σήμερα πολλοί δυνατοί βλάπτουν τους αδύναμους οικείους τους με ποικίλους τρόπους.

Όσοι λοιπόν έχουν σκοτώσει ή βλάψει ανθρώπους και δεν έχουν Εξομολογηθεί και δεν έχουν ζητήσει Μετάνοια ή ακόμη και αν έχει συμβεί αυτό θα κληθούν να ζητήσουν συγνώμη ή να συγχωρέσουν αν είναι οι αδικημένοι και σε αυτήν την περίπτωση ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ να επιλέξουν την συγνώμη και την συγχώρεση γιατί διαφορετικά θα υποστούν επιπλέον πτώση την οποία φυσικά θα προγνωρίζουν και θα την επιλέξουν αν δεν επιλέξουν να αγαπούν. Η συγνώμη και η συγχώρεση διδάσκονται από την Ορθοδοξία γιατί αποτελούν θεμέλιους λίθους της αγάπης και αυτός είναι ο λόγος που θα ζητηθούν από την Αγία Τριάδα η οποία με τον τρόπο αυτό θα οδηγήσει όσο το δυνατόν περισσότερες ψυχές στα μονοπάτια της αγάπης τα οποία μερικοί δεν διέγνωσαν σωστά στην θνητή τους ζωή.

Παιδιά εκρώσεων ή αποβολών καλούνται να συγχωρέσουν τους γονείς τους αν ευθύνονται για τον θάνατό τους και συγχωρούν σχεδόν ΠΑΝΤΑ γιατί διαφορετικά η πτώση τους θα είναι μεγάλη καθώς ο Θεός αποκαθιστώντας την αδικία της απώλειας τους δικαιώματος της θνητής ζωής ορίζει τα παιδιά αυτά σε ανώτερες θέσεις και τα δίδει μεγάλη αγάπη την οποία φυσικά ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να χάσουν. Δύναται βέβαια κάποια από αυτά τα παιδιά να υποστούν πτώσεις αν ορίσουν ανυπακοή κάτι που είναι επικίνδυνιο να συμβεί γιατί δεν έχουν ολοκληρωθεί οι ψυχές τους μέσα από μία διαδρομή στην θνητή ζωή. Δεύτερη ευκαιρία και δεύτερη διαδρομή όπως διδάσκουν οι θεωρίες των μετενσαρκώσεων ΔΕΝ ΥΠΑΑΡΧΟΥΝ καθώς η ζωή είναι ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΑ. Με το τέλος της θνητής ζωής ο άνθρωπος περνάει στην επόμενη φύση (μετά φύσην) η οποία είναι Η ΑΘΑΝΑΤΗ ΦΥΣΗ και δεν βιώνει εκ νέου πτώση τύπου προπατορικού αμαρτήματος, καθώς ο Θεός δεν είναι διαστροφέας αγάπης και δεν βασανίζει τις ψυχές περνώντας αυτές από την ζωή στον θάνατο μέχρι να αποφασίσουν την πορεία αγάπης. Ο θάνατος είναι οδυνηρός και ο Θεός πονάει για την ΤΙΜΩΡΙΑ που επέβαλλε ΣΕ ΠΑΝΤΕΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ προγνωρίζοντας ότι θα έχουν ανυπακοές τύπου Αδάμ και Εύας. Έτσι όρισε ΠΑΝΔΙΚΑΙΑ για όλους την πτώση του προπατορικού αμαρτήματος την οποία φαντάζομαι ότι ΟΛΟΙ ΕΧΕΤΕ ΔΙΔΑΧΘΕΙ σωστά αλλά βέβαια δεν είμαι τόσο βέβαιος ότι την κατανοήσατε σωστά. Το Σχέδιο Θεού είναι αυτό που στοχεύει ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ την σωτηρία όσο το δυνατόν περισσότερων ψυχών. Το προπατορικό αμάρτημα όρισε την θνητότητα και η βάπτιση όρισε την ΑΘΑΝΑΣΙΑ καθώς ΟΛΟΙ όσοι θα έχουν πορεία σωτηρίας κατά την διαδικασία αυτής λαμβάνουν το "χάραγμα" στο μέτωπο το οποίο είναι το σημείο του Σταυρού το οποίο θα βλέπουν οι πατέρες και θα συλλέγουν τις ψυχές οδηγώντας αυτές δεξιά ή αριστερά του Κυρίου κατά την ώρα της Κρίσεως.

Κλείνοντας διευκρινίζω ότι πρόσθεσα κάποια στοιχεία που δεν είχα διδαχθεί από τον Θεολόγο μου, τα οποία άκουσα κάποιες σπάνιες φορές σε εκκλησιαστικές εκπομπές από κάποιους πατέρες της Ορθοδόξου εκκλησίας μας.

Tags: θεοσοφια, θεολογία, ψυχολογια, φιλοσοφία

Καρδιά μου...

Καρδιά μου ... 
Ο δρόμος σου είναι στρωμένος με αγκάθια καρδιά μου...
Με οδηγείς και σε ακολουθώ ... 
Το μονοπάτι μοιάζει με αγκαθόστρωτο μωσσαϊκό ...

Μα εσύ ... 
Εσύ που αγαπούσες τα δελφίνια ...
Εσύ που λαχταρούσες περιστέρια ...
Εσύ που ασπαζόσουν τα αστέρια ...

Με αναφιλητά ψηλαφούσες λίγους κόκκους απ΄τα ρόδια ... 
με τα φιλιά σου λοιδορούσες κάθε δάκρυ ...
Η αγκαλιά σου γέμισε καημούς καρδιά μου.

Αχ!!! καρδιά μου ... 
Ο δρόμος σου είναι στρωμένος με σπίθες συναισθημάτων.
Οι τρίχες είναι σκληρές παρά στα χάδια του χτενιού.
Τα λέπια σου ασπίδα μπρός στον πόνο.
Μα εσύ παγώνεις κάθε ελπίδα ...

Σκληρή καρδιά που κρύβεις το χαβιάρι ... 
Ο δρόμος σου ορίζει της μοίρας το δοξάρι.

Tags: λογοτεχνία

Το συνδικαλιστικό κίνημα σήμερα και πως θα λήξει η κατάντια αυτού(2ο μέρος)

Tags: προσωπική αρθρογραφία

Το συνδικαλιστικό κίνημα σήμερα και προτάσεις για να λήξει η κατάντια αυτού(1ο μέρος)

Γνωρίζω ότι πολλοί είναι αυτοί που ασχολήθηκαν και σχολίασαν ή αρθρογράφησαν πάνω στο θέμα, αλλά δεν είδα κάπου προτάσεις για το μέλλον του συνδικαλιστικού κινήματος ή πέρα από τις κατηγορίες προς τους εργατοπατέρες δεν είδα πουθενά πρόταση δράσεων οι οποίες να υποβοηθούν αυτούς για τους οποίους δημιουργήθηκαν στην πραγματικότητα τα συνδικαλιστικά όργανα. Το μόνο που είδα είναι κατηγορίες προς κάθε κατεύθυνση και συχνά με υβριστικό και άξεστο θα έλεγα λόγο από ανθρώπου ή και δημοσιογράφους που δεν έχουν μάθει ότι η γλώσσα δεν έχει κόκκαλα και κόκκαλα τσακίζει ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ δεν είναι υβριστικός ο λόγος. Όταν εξυβρίζεις και φτύνεις κάποιον ο οποίος έχει πετύχει τον στόχο του το μόνο που θα διαπιστώσεις είναι ότι νιώθει σαν να ψιχαλίζει.

Περιληπτικά λοιπόν στο πρώτο αυτό μέρος θα περιγράψω την κατάσταση και όπως την είδα και την βίωσα στα χρόνια που τρίφτηκα με το συνδικαλιστικό κίνημα από το οποίο πέρασα ξώφαλτσα και αρνήθηκα να μετέχω σε υποκινούμενες διαδικασίες οι οποίες είχαν στόχο απλά την αυτοπροβολή και την κομματική ανέλιξη των ατόμων που αναρριχήθηκαν ψηλά στην ιεραρχία. Δεν σας κρύβω ότι από τότε προβληματίστηκα αν θα πρέπει να ενταχθώ και εγώ στις διαδικασίες αυτές αγωνιζόμενος για τα δίκαια αρχικά των φοιτητών και αργότερα μέσα από τις τοπικές πολιτικές δραστηριότητες.

ΑΡΝΗΘΗΚΑ να ενταχθώ σε ένα σύστημα στο οποίο για να πετύχεις θα πρέπει να υποκύψεις σε συμφέροντα καθώς δεν κινείται τελικά το σύστημα για διάφορους λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι η άγνοια των μελών της εκάστοτε συνδικαλιστικής ή πολιτικής ομάδας δράσης εντός ενός κοινωνικού συστήματος το οποίο μπορεί να λέγεται απλό συνδικαλιστικό όργανο ή απλά μία τοπική κομματική οργάνωση. Τα πράγματα γίνονται σοβαρότερα όσο μεγαλώνει η εκάστοτε οργάνωση. Η αδυναμία σκέψης των μελών που καλούνται να ψηφίζουν την εκάστοτε πρόταση ή τοποθέτηση ορίζει αυτούς υποκινούμενους διαμέσω μιας τέχνης η οποία διδάσκεται πλέον και λέγεται έλεγχος των μαζών. Ο δεύτερος λόγος είναι η μη θέλησή μου να αφιερώσω χρόνο για το καλό ανθρώπων οι οποίοι θα υποκινηθούν αργότερα και θα σπιλώσουν την προσωπικότητά μου με διάφορα ψεύδη και όπως είδα να γίνεται τόσο στις τοπικές όσο και στις μεγαλύτερες κοινωνίες του κρατικού συστήματος. Έτσι φρόντισα μένοντας μακριά από την διαχείριση της εξουσίας απλά να προωθώ σκέψεις μου όπως και σήμερα με την δημοσίευση αυτή η οποία ΞΕΡΩ ότι θα βρει υποκινητές και θα φτάσουν οι σκέψεις μου σε ανθρώπους που ίσως να τις προωθήσουν. Έχει συμβεί στο παρελθόν παρόμοια μέσα από άλλες πιο μικρές δράσεις μου να υποβοηθήσω την σύνθεση μία πιο αποτελεσματικής πολιτικής δράσης σε πολύ μικρότερο επίπεδο βέβαια.

Οι άνθρωποι στο παρελθόν σήμερα ή στο μέλλον υποβλήθηκαν και υποβάλλονται σε μία πλύση εγκεφάλου η οποία στόχο έχει να ορίσει συνθήκες κατά τις οποίες κάποιοι θα πετύχουν τον σκοπό τους. Δεν θα αναφέρω παραδείγματα καθώς είναι γνωστές οι τεχνικές αυτές σε όσους θα κατανοήσουν το σύνολο της εγγραφής αυτής τόσο στα εισαγωγικά αυτά του πρώτου μέρους όσο και στις προτάσεις που θα ακολουθήσουν σε επόμενη δημοσίευση. Επειδή δεν θέλω να μακρηγορώ θα μπω στην ουσία του θέματος.

Παρατηρώντας λοιπόν την συνδικαλιστική δράση των γνωστών εργατοπατέρων είδα όπως και όλοι σας ότι ο συνδικαλιστικός θώκος ενός προέδρου δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα σκαλί ανέλιξης των γνωστών εργατοπατέρων που φτάνουν και γίνονται βουλευτές ή και υπουργοί συχνά πυκνά. Κάποιοι από αυτούς αφήνουν ικανοποιητικό έργο ενώ κάποιοι άλλοι απλά απολαμβάνουν την διαχείριση της εξουσίας αδιαφορώντας για το κοινό καλό των συμφερόντων από τα σπλάχνα του οποίου βρέθηκαν σε μία θέση και μια μισθοδοσία την οποία ζηλεύουν οι περισσότεροι.

Έτσι λοιπόν και για να το πιο απλά το συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα μέσο για προσωπική ανέλιξη των γνωστών εργατοπατέρων με προαγωγούς (μην φοβάστε να ερμηνεύσετε την λέξη καθώς είναι διφορούμενη η έννοια και την χρησιμοποιώ και με τις δύο πιθανές χρήσεις) τους ψηφοφόρους.

Είδαμε λοιπόν επίσης μέσα από τα συνδικαλιστικά όργανα (ακόμη και μέσα από τα σχολεία) να γαλουχείται ένα αριστερό κίνημα μα πλύση εγκεφάλου ορισμένων παιδιών τα οποία διδάχθηκαν και ανδρώθηκαν όπως ο σημερινός αρχηγός του Συνασπισμού διαμέσω του ελέγχου των μαζών σε μία τέχνη που σπούδασαν από παιδιά. Αργότερα αν και βρέθηκαν να είναι συνειδητοποιημένοι σχετικά με τις δράσεις τους και ενώ κατάλαβαν ότι ήταν απλά υποχείρια όργανα ανωτέρων τους συνέχισαν και εκμεταλλεύτηκαν την ψήφο του απλού λαού για να φτάσουν στα κομματικά έδρανα στα οποία συνεχίζουν να γαυγίζουν χωρίς ουσιαστικές προτάσεις και φυσικά δεν αναφέρομαι μόνο σε αριστερούς συνδικαλιστές καθώς το ίδιο έργο έχει θεατές σε όλες τις κομματικές οργανώσεις. Φυσικά και δεν χρειάζεται να αναφέρω και τα υπόλοιπα γνωστά σας ονόματα των εργατοπατέρων και των απλά υποκινητών απεργιών σε ένα αγώνα που στο μόνο που στοχεύει είναι το ατομικό συμφέρων των κυρίων αυτών και όχι το συνολικό καλό.

Εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα είδα το έτος 2010 η εταιρία μου να πλήγεται ολόκληρη την χρονιά από αγώνες ανθρώπων οι οποίοι ζητούσαν να τους χαρίσουν ούτε λίγο ούτε πολύ αυτά που ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ γιατί ΔΕΝ ΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ για αυτά. Το ελάχιστο δίκιο που έχουν χάνεται από την απουσία σημαντικών διαχρονικών δράσεων και την κάκιστη επιλογή τους συνολικά στον ιδιωτικό τομέα και σε ότι αφορά αυτόν. Σε ότι αφορά το δημόσιο το δίκιο τους όσων ανήκουν σε αυτό χάνεται γιατί η μεγάλη πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων δεν είναι τίποτα άλλο από απλοί κηφήνες στην εκάστοτε υπηρεσία στην οποία εργάζονται το πολύ το 20% των υπαλλήλων που ανήκουν σε αυτήν. Μήπως κάποια στιγμή θα έπρεπε να αμειφθούν αυτοί που εργάζονται, μέσα από ένα σύστημα κατ' αποκοπή εργασίας, και να μειωθεί ακόμη περισσότερο ο μισθός των γνωστών κηφήνων μήπως και αποφασίσουν να εργαστούν και αυτοί για να μην ταλαιπωρείται ο κόσμος;

Από την άλλη έχουμε πολιτικούς οι οποίοι επίσης δρουν με την τέχνη του ελέγχου των μαζών. Από το 2004 μέχρι το 2009 είχαμε μια γενιά πολιτικών η οποία ΔΕΝ ΕΡΓΑΣΤΗΚΕ για το καλό της Ελλάδος είτε ήταν κυβέρνηση είτε αντιπολίτευση. Έτσι φτάσαμε σε τραγικά αδιέξοδα και όταν πρέπει να γίνουν πολλά σε λίγες ημέρες και μάλιστα να εφαρμοστούν.  

Με δεδομένο λοιπόν και μετά  από τα περιληπτικά πυρά προς κάθε υπεύθυνο ο οποίος όρισε τις συνθήκες χρεωκοπίας καθώς και η σημερινή κυβέρνηση δεν είναι αμέτοχη ευθυνών και αυτό γιατί όρισε διαφορετικούς προγραμματισμούς είτε από τους διαχειριστές των οικονομικών οικογενειών είτε από τους οικονομικούς συμβούλους μεγαλύτερων εταιριών. Οι απεργίες επιδείνωσαν μία τραγική κατάσταση η οποία ολοκληρώθηκε από την δράση των δημοσιογράφων η οποίοι τρομοκρατούν τον κόσμο με μέτρα που προκαλούν τρόμο και δεν εφαρμόζονται τελικά. Οι τελευταίοι βέβαια όρισαν μία συντηρητική κατεύθυνση για πολλούς και τελικά θα έχει οφέλη για ορισμένες οικογένειες αλλά αυτό δεν τους ορίζει άμοιρους ευθυνών καθώς βλέπουμε οι δημοσιογράφοι να είναι και αυτοί κομματικοποιημένοι και να διαδίδουν σωρεία ψευδών και να σπιλώνουν συχνά αθώους πολιτικούς οι οποίοι δεν έχουν τρόπο να αποδείξουν την αθωότητά τους καθώς φέρουν μέρος μεγάλης πολιτικής ευθύνης μιας ευθύνης η οποία προκύπτει από την συνολική υποταγή στην πολιτική που έχει χαράξει το εκάστοτε κυβερνών κίνημα.

Θα συνεχίσω λοιπόν σε επόμενη δημοσίευση με προτάσεις για τις δράσεις του συνδικαλιστικού κινήματος και όπως έπρεπε να έχουν οριοθετηθεί ήδη.

Tags: προσωπική αρθρογραφία

Λόγος καρδιάς, οι λέξεις.

Καρδιές, αχτίδες, καταχνιές,
πικρή, γλυκιά η νότα,
ανάσες, κύματα στιγμές,
οι αναμνήσεις φώτα.

Αναβοσβήνουν οι στιγμές,
ο νους στο ρόδι τρέχει,
καημοί και πίκρες χάνονται,
η αγάπη όσο μετέχει.

Στιγμές, ομίχλες, χαρακιές
χαρές, ανεμοζάλη,
ζωές, αισθήσεις, ηδονές,
σαν γέρνει στην μασχάλη.

Στάλες, ροδιές, ανεμελιές,
κατρακυλάει ο χρόνος
ανάσες κύματα στιγμές,
της λευτεριάς ο τόνος.

Tags: λογοτεχνία

Eπίκουρος(οι ηδονές)(τελική δημοσίευση)

Κλείνοντας λοιπόν την σειρά αυτή των δημοσιεύσεων, θα ήθελα να παρουσιάσω την φιλοσοφία του Επίκουρου συνολικά επί των ηδονών. Πρόκειται για μία πλήρη φιλοσοφία η οποία βρίσκει ανταπόκριση και συνδυάζεται πολύ με την σημερινή επιστήμη της ψυχολογίας με εξαίρεση τον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ σοφιστή και ανίδεο επί της φιλοσοφίας του Επίκουρου Ίρβιν Γιάλομ ο οποίος μελέτησε της ηδονιστικές αναφορές των Ρωμαίων οι οποίοι καπηλεύτηκαν τον Επίκουρο για να ωθήσουν σε ηδονιστικές κατευθύνσεις την κοινωνία της εποχής τους και όπως έπραξαν πραγματικά. Έτσι λοιπόν ο Γιάλομ έγραψε μία ασυνάρτητη θεωρία χρησιμοποιώντας το όνομα του Επίκουρου και όπως είναι ήδη γνωστό στους γνώστες του αντικειμένου. Ταυτόχρονα ο άνθρωπος αυτός μη πιστεύοντας το υλικό της ψυχής, που τους ομοίους του επιεικώς ο Επίκουρος ονόμαζε ΑΝΟΗΤΟΥΣ, έγραψε και διδάσκει μία θεωρία ψυχολογίας η οποία καταργεί τον Φρόυντ. Την αναφορά μου αυτή τεκμηριώνουν ΠΑΜΠΟΛΛΑ πειράματα τα οποία αναδείχνουν ΑΝΟΗΤΟ τον διδάκτορα ψυχολογίας. Αναφέρομαι σε πειράματα τα οποία απέδειξαν την αισθαντικότητα διαμέσω των νευροδιαβιβαστών που άλλες φορές βρίσκονται και κινούνται ΕΝΤΟΣ του εγκεφάλου και άλλες φορές έχουμε κίνηση από τον εγκέφαλο προς την καρδιά. Οι τελευταίοι νευροδιαβιβαστές είναι αυτοί που ορίζονται από συναισθήματα αγάπης. Εδώ κάπου ερωτώ όσους νομίζουν ότι όλα κινούνται από και διαμέσω του εγκεφάλου, η καρδιά που είναι ουσιαστικά αντλία κίνησης του αίματος τι σχέση έχει με τους νευροδιαβιβαστές; Για ποιο λόγο πηγαίνουν οι ουσίες αυτές στην καρδιά; Εδώ κάπου θέλω να αναφέρω ότι ανέλυσα τα σχετικά σε κάποια από τις πραγματείες μου ήδη και διευκρινίζω ότι η καρδιά είναι τόσο σωματική με ρόλο αντλίας όσο και ψυχική με ρόλο αισθαντικότητας των αισθήσεων της αγάπης και του μίσους. Η αναφορά μου αυτή δεν έχει σχέση με τον Επίκουρο όπως και πολλά άλλα της εγγραφής αυτής. Μελετώντας λοιπόν κανείς τους Ρωμαίους βλέπει ότι η φιλοσοφία τους είναι τάση προς τις σωματικές ηδονές, ενώ οι μαθητές του Επίκουρου που έζησαν αιώνες νωρίτερα από τους Ρωμαίους αναφέρουν τον Επίκουρο ως λάτρη των ψυχικών ηδονών και με κορυφαία αναφορά αυτήν του Φιλόδημου ο οποίος αναφέρει την άποψη ότι ο Επίκουρος θεωρούσε ως υπέρτατη ηδονή την ηρεμία της ψυχής. Αλήθεια πόσο ΑΝΟΗΤΟΣ μπορεί να είναι κάποιος για να πιστέψει ότι ο Επίκουρος ήταν λάτρης των σωματικών ηδονών όταν αυτοί που αναφέρουν τα σχετικά έζησαν δύο αιώνες αργότερα, ενώ οι μαθητές του αντίθετα αναφέρουν τον Επίκουρο ως απαθή απέναντι στην ερωτική ηδονή και μάλιστα υπάρχει μία περιγραφή σχετική για ένα γεγονός που τελέστηκε στον Κήπο του Επίκουρου. Δεν αναφέρω βιβλιογραφία γιατί είναι λίγα τα στοιχεία που έχουμε για τον Επίκουρο και αυτός που θα μελετήσει ΕΥΚΟΛΑ τα βρίσκει. Φυσικά δεν θέλω να δώσω μασημένη τροφή στους φοιτητές οι οποίοι πρέπει να ψάξουν για να φτάσουν σε μία νόηση και μελέτες που θα ήθελα να είναι αντάξιες αυτών που είδα από την ένωση φιλολόγων Πλάτων προ της δεκαετίας του 1970. Ο Επίκουρος λοιπόν διαχώρισε τις ηδονές σε κινητικές και μη. Τι εννοούσε ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ φιλόσοφος λοιπόν;;; Ποιες είναι οι κινητικές και ποιες η μη κινητικές ηδονές; Αναζήτησα πολύ στα κείμενα την ανάλυση αυτή και χρειάστηκε χρόνια μελετών μέχρι να κατασταλάξω στα συμπεράσματα που θα παρουσιάσω συνδυάζοντας πολλές γραφές και πειράματα επιστημόνων. Ακόμη έχω πολλά ερωτηματικά, αλλά ελπίζω πειράματα του μέλλοντος να ολοκληρώσουν την σημερινή εικόνα των απόψεων που φέρω επί του αντικειμένου. Κινητικές λοιπόν ηδονές είναι ΟΛΕΣ οι ηδονές που έχουν σχέση με το σώμα και τις αισθήσεις. Αυτές γίνονται αντιληπτές από τα κέντρα των αισθήσεων καθώς η πληροφορία μεταφέρεται από τα αισθητήρια όργανα στον εγκέφαλο και αυτός μετά διαμέσω αγνώστων οδών κατευθύνει ή δεν κατευθύνει τους νευροδιαβιβαστές προς την καρδιά ή εντός του εγκεφάλου. Εδώ οι επιστήμονες αναφέρουν κάτι για ηλεκτρομαγνητικά κύματα και άλλες αηδίες που διάβασα σε ασυναρτησίες οι οποίες ονομάστηκαν έρευνες αν και ΠΟΥΘΕΝΑ δεν τεκμηριώθηκε το κέντρο δημιουργίας των σημάτων αυτών και ο τρόπος επίσης δημιουργίας τους μοιάζει τόσο μετέωρος επιστημονικά και κατ' επέκταση φιλοσοφικά που θεωρώ ΑΝΟΗΤΟΥΣ όσους πιστέψουν τα σχετικά χωρίς να μελετήσουν την υπόλοιπη θεωρία περί του εγκεφάλου ΑΛΗΘΙΝΩΝ επιστημόνων ιατρών και όχι μπουρδολόγων ψυχολόγων που ομιλούν για άυλη ψυχή και ψάχνουν για φαντάσματα εντός της άδειας κεφαλής τους. Για χρόνια νόμιζα ότι η ακοή και η όραση είναι οι μη κινητικές ηδονές αλλά πριν μερικά χρόνια μία έρευνα που είδα να μιλάει για κάποιον νευροδιαβιβαστή που κινήθηκε στο άκουσμα της φωνής αγαπημένου προσώπου, με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι ΟΛΕΣ οι αισθήσεις εμπερικλείουν κινητικές ηδονές που γίνονται αντιληπτές από όσους τις προσδιορίζουν ως υπαρκτές. Πρόσφατα λοιπόν επέστρεψα στην μελέτη του Επίκουρου και ΕΝΩ ΗΞΕΡΑ την αναφορά του στην υπέρτατη των ηδονών, δεν είχα σκεφτεί ότι η ψυχική ηρεμία είναι μία ΜΗ ΚΙΝΗΤΙΚΗ ΗΔΟΝΗ. Έτσι κατάλαβα ότι έψαχνα προς λάθος κατεύθυνση τις μη κινητικές ηδονές αν και είχα ήδη μελετήσει αρκετές φιλοσοφίες γύρω από τις ηδονές τόσο του σώματος όσο και της ψυχής. Ποια άλλη θα μπορούσε λοιπόν να είναι μη κινητική ηδονή; Η απόλαυση ενός τοπίου, θεωρούσα ότι θα μπορούσε να είναι μία μη κινητική ηδονή, αλλά διαπίστωσα όταν βίωσα την ηδονή αυτή, ότι κάποια διεργασία υπήρχε εντός της καρδιάς μου και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η ηδονή αυτή είχε σχέση με την αγάπη προς την ομορφιά του τοπίου και άρα και αυτή ήταν κινητική. Επέστρεψα λοιπόν μετά τα συμπεράσματα αυτά και πάλι στον Επίκουρο και αναζήτησα κάποια άλλη ηδονή μη κινητική. Διαπίστωσα ότι ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ και σκέφτηκα ότι η ακινησία της ηδονής αυτής προέρχεται από την σιωπή και την πλήρη ακινησία όλων των κέντρων των αισθήσεων. Πρόκειται λοιπόν για δράση ακινησίας και θεωρώ ότι πρέπει να ήταν υπερβολικός ο Επίκουρος στην χρήση του πληθυντικού στην αναφορά του σε μη κινητικές ηδονές. Άρα λοιπόν όλες οι ηδονές είναι κινητικές εκτός από την ψυχική ηρεμία η οποία είναι Η ΜΟΝΗ μη κινητική. Μακάρι κάποιος να μπορούσε να με διαψεύσει, γιατί έτσι θα ολοκλήρωνα χρόνια έρευνα σχετικά με τις ηδονές, έρευνα η οποία χρησιμοποίησε τόσο την ενεργή βίωση των ηδονών όσο και την παρατήρηση των κινήσεων προσώπου ή της ψυχής που αποτυπώνεται στα μάτια του πλάσματος το οποίο έχει την ευτυχία να βιώνει και να απολαμβάνει περισσότερο όλων τις ηδονές. Αναφέρομαι σαφέστατα στην γυναίκα. Κλείνοντας λοιπόν το θέμα δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στην περίπτωση της ηδονής που περιγράφεται στον πόνο από τον Επίκουρο. Ο Επίκουρος έλεγε ο πόνος αρχίζει με έναν έντονο παροξυσμό αρχικά και αφού περιέγραψε την πορεία του πόνου και τον τρόπο που τον αντιλαμβάνεται ως ουδέτερος παρατηρητής (λάθε βιώσας) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στον πόνο συμπεριλαμβάνεται μία ηδονή. Προβληματισμένος λοιπόν εγώ με τα σχετικά και προσπαθώντας να ελέγξω τον πόνο, αναρωτήθηκα αν είναι δυνατόν να ήταν μαζοχιστής ο Επίκουρος αλλά και ο Επίκτητος ο οποίος είχε νικήσει τον πόνο όσο ΚΑΝΕΙΣ άλλος καθώς είναι γνωστό ότι χλεύαζε τον βασανιστή του που προσπαθούσε να τον πονέσει, μέχρι που τελικά έσπασε το πόδι του χωρίς να βγάλει άχνα πόνου. Βιώνοντας λοιπόν πιο έντονο πόνο από ότι συνήθως το 2004 σε μία απλή επέμβαση που μου έγινε, κατάλαβα ότι όντως υπάρχει ένα είδος ηδονής στον πόνο. Αρχικά αυτή η ηδονή που έγινε αντιληπτή από την δράση του παυσίπονου και αργότερα την βίωσα δίχως αυτά. Πρόκειται για μία ηδονή η οποία προφανώς είναι και αυτή κινητική καθώς ο πόνος απαλύνεται σταδιακά και σβήνει με τρόπο που αυτός που τον βιώνει νοιώθει ότι του λείπει τελικά. Γιατί να συμβαίνει αυτό λοιπόν; Αναρωτήθηκα λοιπόν κατά πόσο μπορεί ο Δημιουργός να είχε σχέση με αυτό. Γνωρίζοντας ότι από τον δημιουργό δόθηκαν τόσο στον άνθρωπο όσο και στα ζώα διάφορα ένστικτα, θεωρώ ότι πρόκειται για ΑΓΑΠΗ ΘΕΟΥ, ο οποίος έδωσε την ηδονή αυτή η οποία από ελάχιστους γίνεται αντιληπτή, για να επιβραβεύσει όσους έχουν ασκηθεί στην υπομονή και δεν γκρινιάζουν όταν βιώνουν τον πόνο. Ασκήθηκα λοιπόν από μικρός με δάσκαλο τον πατέρα μου να μην δίνω σημασία στον πόνο και το γεγονός αυτό ορίστηκε με την σταδιακή αύξηση της υπομονής. Πειραματιζόμενος προσπάθησα να είμαι ανυπόμονος κατά την διάρκεια ενός έντονου πόνου όπως αυτός του χτυπημένου νυχιού και είδα πόσο αργούσε η ηδονή αυτή απάλυνσης του πόνου. Όταν αγνόησα τον πόνο συνεχίζοντας την εργασία μου είδα πόσο γρήγορα ένιωσα την ηδονή απάλυνσης του πόνου και τότε κατάλαβα ότι ο Επίκουρος ΑΥΤΗΝ εννοούσε ως ηδονή που ακολουθεί τον πόνο. Ανάλογη ηδονή είναι αυτή που ακολουθεί τον εμετό ο οποίος αφού απομακρύνει κάθε δηλητήριο από το στομάχι δίνει μία απάλυνση η οποία μοιάζει με την ηδονή που περιέγραψα του πόνου και είναι βεβαίως αφού ακολουθεί μίας κατάστασης κατά την οποία αισθάνεται πολύ άσχημα ο άνθρωπος . Η ηδονή λοιπόν αυτή που αναφέρθηκε από τον Επίκουρο να ακολουθεί τον πόνο είναι ένα ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ καθώς η ΑΓΑΠΗ που ΕΙΝΑΙ ο Θεός με την θνητότητα όρισε τόσο τον σωματικό όσο και σον ψυχικό πόνο ως βιώματα της ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΘΕΟΥ για να γνωρίζουν οι ανυπάκουοι κατά την ημέρα της σωτηρίας πόσο σκληρός μπορεί να γίνει και πάλι αν χρειαστεί ο Θεός. Αυτό γιατί ΘΕΛΕΙ ΜΙΑ ΤΕΛΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ η οποία θα είναι ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ και σε αυτήν θα οδηγηθούν ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥΣ πολλοί από τους σημερινούς σκληρόκαρδους καθώς ΟΛΟΙ ΘΑ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙ και όπως περιγράφεται στο κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο κεφ.ε(9-30). Το απόσπασμα αυτό του Ευαγγελίου δείχνει ΠΟΣΟ ΑΝΟΗΤΟΙ είναι όσοι πιστεύουν ότι οι αλλόθρησκοι δεν θα σωθούν, όταν προς της έλευσης του Κυρίου υπήρχαν ΜΥΡΙΑΔΕΣ ΛΑΟΥ που δεν είχαν ακούσει και δεν είχαν πιστέψει στον Λόγο του Θεού. ΑΛΙΜΟΝΟ αν ο Θεός που ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ ήταν τόσο άδικος.

Tags: επίκουρος, φιλοσοφία

Επίκουρος (Η σημασία της Επιστολής προς Μενοικέα)

Σήμερα και συνεχίζοντας μία προσπάθεια που μοιάζει να είναι ουτοπική, αναφέρομαι φυσικά στον καθαρισμό της φιλοσοφίας του Επίκουρου, θα αναφερθώ ΚΥΡΙΩΣ στην Επιστολή προς Μενοικέα η οποία είναι ουσιαστικά αυτή που μας πληροφορεί για τις περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την φιλοσοφία του φιλόσοφου που μελετούμε σχετικά με την ψυχή.
Θα αναφερθώ λοιπόν σήμερα στις επιθυμίες και όπως τις διδάχθηκε ο Επίκουρος από τον Πάμφιλο, καθώς έχουμε ταύτιση φιλοσοφίας με τον Πλάτωνα του οποίου μαθητής ήταν ο διδάσκαλος του Επίκουρου. Ο Επίκουρος λοιπόν διαχωρίζει τις επιθυμίες σε φυσικές και μάταιες ή διαφορετικά σε αναγκαίες και φυσικές. Τις αναγκαίες λοιπόν επίσης τις διαχωρίζει σε επιθυμίες ευδαιμονίας, ευεξίας του σώματος ή συνολικά αναγκαίες για την ίδια την ζωή.

Ο διαχωρισμός λοιπόν αυτός γίνεται από τον Επίκουρο γιατί θέλει στην συνέχεια να δείξει στον Μενοικέα την ανάγκη πορείας προς την ανιδιοτέλεια με την χρήση του ορισμού των επιθυμιών από τις οποίες ΠΡΕΠΕΙ να απαγκιστρωθεί ο άνθρωπος για να φτάσει στην ηδονή. Εδώ είναι που οι σημερινοί καθηγητές αδυνατούν να καταλάβουν  το εξής απλό. Ο απαγκιστρωμένος άνθρωπος από τις επιθυμίες είναι ΜΟΝΟ Ο ΗΡΕΜΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Αν κάποιος φτάνει στην ηδονή διαμέσω του ελέγχου των επιθυμιών τότε ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ ότι ο Επίκουρος θεωρούσε υπέρτατη των ηδονών την ψυχική γαλήνη.

Με την αναφορά μου αυτή λοιπόν θέλω να τονίσω ότι ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΕΛΕΤΑ σε βάθος αυτό που πραγματικά λέει ο φιλόσοφος, αλλά επιλέγουν να ασπαστούν την πρώτη άποψη ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν εντρυφήσει ΚΑΘΟΛΟΥ σε θέματα αυτοελέγχου και έτσι ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΙ για να εξηγήσουν την σχετική φιλοσοφία. Αυτοί δεν είναι άλλοι από τους φαφλατάδες σημερινούς καθηγητές που ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΠΕΙΣΜΑΤΙΚΑ να μελετήσουν καθηγητές του παρελθόντος όντας οι ίδιοι άθεοι και ΜΕ ΜΟΝΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ το ένθεο της κατάστασης των ΑΛΗΘΙΝΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ όπως αυτοί που συντελούσαν την ένωση φιλολόγων Πλάτων πριν από το 1970. Ποιος και με ποιο δικαίωμα λοιπόν καταργεί μελέτες που συνδυάζουν με απίστευτη τελειότητα γραφές ΚΑΘΑΡΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ οδηγώντας τον μελετητή με μία φιλοσοφία που άπτεται ΠΛΗΡΟΥΣ λογικής σε αντίθεση με τους σύγχρονους οι οποίο παρουσιάζουν τα θέματα διφορούμενα ή και τριφορούμενα ή και σκουπιδοφορούμενα στην προσπάθειά τους να πείσουν για την κατάσταση αθεΐας στην οποία βρίσκονται και δεν μπορούν να στηρίξουν ΠΟΤΕ και όταν αρχίσει ο συζητητής τους να εισάγει τις βασικές αρχές της συμπαντικής φιλοσοφίας όπως είναι η αρχή διατήρησης της ενέργειας, ή ΑΠΑΡΧΗ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΝΘΕΩΝ φιλοσοφιών η οποία μας σώζεται από τον λόγο του Στησίμαχου τον οποίο λόγο αναφέρει ο Πλάτωνας στον διάλογο «Φαίδρος».

Συνεχίζοντας λοιπόν ο Επίκουρος στην επιστολή προς Μενοικέα καταλήγει στην αναφορά του η οποία ορίζει την ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ειμαρμένη (μοίρα) και παρουσιάζει κάτι το οποίο ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ πίστης στον ΕΝΑ ΘΕΟ καθώς σε ενικό πρόσωπο και πάλι αναφέρει ότι ο θεός ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΤΥΧΑΙΑ. Είναι η φράση που όλοι ξέρουμε και αναφέρει την σοφία Θεού ως δημιουργού.

Η αναφορά του Επίκουρου σε θεούς δείχνει στην αρχή της επιστολής ότι οι γνώμες των πολλών για τους θεούς δεν είναι προλήψεις αλλά ΨΕΥΔΕΙΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ και διευκρινίζει ότι αναφέρεται στην προξένηση των καλών και των κακών από τους Θεούς. Εδώ φυσικά κάποιος που μελέτησε σωστά τον Φαίδρο κατανοεί ότι πρόκειται για διδασκαλία του Σωκράτη η οποία αφορούσε τον Θεό ως ΠΗΓΗ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ όπως και εδώ ο Επίκουρος διαχωρίζει ομοίως το 12θεο ή καλύτερα το πολυθεΐκό στοιχείο από τον ΕΝΑ ΘΕΟ καθώς χρησιμοποιεί άλλες φορές τον ενικό και άλλες φορές τον πληθυντικό. ΟΙ αναφορές στον ενικό αφορούν ΠΑΝΤΑ την διδασκαλία Θεού ως ΑΓΑΠΗ που ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ενώ οι αναφορές σε θεούς δείχνουν τις ατέλειες πίστης που προάγονται. Φυσικά στα συμπεράσματα αυτά ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ που καταλήγω μελετώντας Επίκουρο και Πλάτωνα, καθώς διαφαίνεται ότι πληθώρα φιλοσόφων βάδισε σε όμοια πορεία με κορύφωση τον Επίκτητο αλλά και αργότερα πληθώρα Νεοπλατωνικών φιλοσόφων οι οποίοι είναι γνωστοί μάρτυρες του Χριστιανισμού.

Θα ακολουθήσει μία ακόμη δημοσίευση αναφερόμενη στον Επίκουρο στην οποία δεν θα δώσω ΚΑΜΙΑ ΠΡΑΠΟΜΠΗ σε αρχαίο κείμενο γιατί θα είναι σύμπτυξη σύγχρονης ψυχολογίας με τις αναφορές περί ψυχής του Επίκουρου οι οποίες είναι διάσπαρτες σε κείμενα ΑΛΛΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ και δεν αποτελούν μία ενιαία γραφή. Απλά αυτές δείχνουν μία σοφία η οποία είναι ΑΔΙΑΝΟΗΤΗ για την εποχή του Επίκουρου, δείγμα ότι ο Θεός εξηγούσε από αρχαιοτάτων χρόνων σε άγιους της Παλαιάς Διαθήκης πολλά περί του τρόπου που λειτουργεί η ψυχή και γενικά το σύμπαν. Αυτό φαίνεται γιατί πολύ απλά οι αρχαίοι είχαν γνώσεις σύμπαντος οι οποίες ακόμη δεν έγιναν αποδεκτές από μερικούς επιστήμονες αν και τα πειράματα που έχουν τελεστεί έχουν δείξει την αλήθεια των σχετικών λόγων. Συχνά ο φανατισμός τους προς την ένθεη κατάσταση είναι αυτός που τους τυφλώνει  και δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν την αλήθεια από τα ψεύδη.

Tags: επίκουρος, φιλοσοφία

Αποδιδόμενες φράσεις στον Επίκουρο και ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ αυτών.

Θα προσπαθήσω να δώσω μία ώθηση ΚΑΘΑΡΟΥΣ νόησης της φιλοσοφίαας του Επίκουρου.

- Τίποτα δεν δημιουργείται εκ του μη όντoς.

Η φράση αυτή είναι η απαρχή της συμπαντικής φιλοσοφίας. Μελετώντας την προέλευση ενός υλικού και την πρώτη ύλη από την οποία συντίθεται αυτό, φτάνει κανείς στην αφετηρία του υλικού η οποία είναι αδιανόητο να θεωρηθεί ως μη ύλη. Εδώ είναι για γέλια οι μηδενιστές καθώς θεωρούν ότι μπορεί η αρχή να είναι το μηδέν στην προέλευσης της ύλης ή της ζωής.

-Ο κόσμος δεν δημιουργήθηκε από θεία παρέμβαση

Είναι η αναφορά στην προέλευση του χάους, διαμάχη εξαιτίας της οποίας οδηγήθηκε ο Επίκουρος στους φιλοσόφους φτύνοντας τον Ναυσιφάνη τον οποίο ονόμαζε απατεώνα και τον στόλιζε με διάφορα «γλυκόλογα».

- Ακόμα και αν υπάρχουν θεοί, αυτοί δεν επιδρούν στον φυσικό κόσμο.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ καθώς υπάρχει μεγάλο πλήθος αναφορών σε θεούς και Θεό καθώς διαχωρίζονται ΜΕ ΣΑΦΗΝΕΙΑ ο Ένας Θεός από τις υπόλοιπες θεότητες που είναι τα άλλα αθάνατα πλάσματα που δημιουργήθηκαν πριν τον άνθρωπο όπως οι Άγγελοι και άλλοι.

- Πρωταρχικά στοιχεία της ύλης δεν είναι στοιχεία που μπορούμε να αντιληφθούμε (φωτιά, αέρας, νερό κτλ), αλλά μικρά αδιαίρετα άφθαρτα σωματίδια (τα άτομα).

Αναφορά στο άτομο ως πρώτη ύλη από την οποία δημιουργήθηκαν τα γνωστά σώματα. Ωα άτομο οι αρχαίοι ανέφεραν ΤΟ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟ το οποίο κάποτε θεωρήθηκε και ονομάστηκε ως άτομο το προϊόν διάσπασης του Μορίου γεγονός που δημιουργεί πληθώρα παρερμηνειών της αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας.

- Τίποτα δεν μπορεί να γίνει αισθητό αν δεν έχει υλική υπόσταση. Τίποτα δεν υπάρχει εκτός από τα άτομα και το κενό ανάμεσά τους.

ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ αληθεύει και θα εξηγήσω τα σχετικά σε επόμενη δημοσίευση που αφορά τον τρόπο που γίνονται αντιληπτές οι αισθήσεις και οι ηδονές.

- Όλα τα σώματα είτε είναι άτομα, είτε προέρχονται από ένωση ατόμων.
Εξηγήθηκε ήδη παραπάνω.

- Το σύμπαν είναι άπειρο. Δεν βρισκόμαστε στο κέντρο του σύμπαντος, αλλά είμαστε ένας από τους αναρίθμητους κόσμους ενός αχανούς σύμπαντος.

Σύμπαν είναι το σύνολο των πάντων και είναι ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ. Κόσμοι είναι για τους αρχαίους οι υπόλοιποι πλανήτες.

- Τα άτομα βρίσκονται σε διαρκή κίνηση μέσα στο κενό. Μπορούν να συνεχίσουν σε ευθεία, να συγκρουστούν, να αλλάξουν κατεύθυνση, να ενωθούν με άλλα άτομα στη δημιουργία σύνθετων σωμάτων.
ΠΛΗΡΗΣ συμπαντική φιλοσοφία η οποία ορίζει το σύμπαν ως ύλη και κενό. Άτομα και πάλι είναι τα μικρότερα σωματίδια.

- Οι κόσμοι και τα έμβια όντα δημιουργούνται από τυχαία γεγονότα λόγω της χαοτικής κίνησης των ατόμων

Παρερμηνεία της φράσης αυτή όρισε την πιθανότητα να προήλθε τυχαία η ζωή. Ο Επίκουρος εννοούσε την τυχαία προέλευση έμβιων όντων διαμέσω των διασταυρώσεων ίσως, αλλά ΟΥΔΕΠΟΤΕ είναι δυνατόν να θεώρησε ότι μπορεί να προήλθε ζωή από μία μη ζώσα αρχική ύλη. Για να υπάρχει αφετηρία ζωής ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει Ζωή ΖΩΣΑ ΑΕΙ από την οποία θα προέλθουν οι επόμενες.

- Αυτό που αποκαλούμε «ψυχή» είναι σωματική οντότητα με υλικά χαρακτηριστικά, και δεν συνεχίζει να υπάρχει μετά τον θάνατο.

Η φράση της μη ύπαρξης της ψυχής μετά θάνατον προστέθηκε από τον Ψευδοπλούταρχο γεγονός που επιβεβαιώνεται από την Επιστολή προς Ηρόδοτο και όπου ααναφέρεται η ΑΘΑΝΑΤΗ ΟΥΣΙΑ της ψυχής

- Η αίσθηση είναι αξιόπιστη, διότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κάτι άλλο πιο αξιόπιστο από αυτήν.
Είναι αναφορά απάντηση στους σοφιστές σε αναφορές περί ψευδαισθήσεων.

- Τα πάντα είναι δομημένα από άφθαρτα άτομα.

Είναι η αρχή διατήρησης της ενέργειας ΔΙΕΘΝΩΣ αναγνωρισμένη σήμερα ορισθείσα από άλλους φυσικούς αν και πρώτος την είχε διατυπώσει ο Αναξίμανδρος.

- Τα αντικείμενα γίνονται αντιληπτά σ`εμάς επειδή εκπέμπουν εικόνες διαμέσου του παρεμβαλλόμενου διαστήματος.

Ερμηνεία της όρασης με τρόπο σοφότατο καθώς η αντανάκλαση του φωτός το οποίο το έτος 2005 οριστικά ταυτοποιήθηκε ως ύλη, αποτελεί το υλικό το οποίο ο δέκτης που λέγεται μάτι, ορίζει το φαινόμενο της αίσθησης αυτής. Σε επόμενη δημοσίευση θα εξηγήσω τα περί αισθήσεων κατά τον Επίκουρο και θα προσθέσω ΝΕΕΣ γνώσεις σχετικά με την αντιληπτότητα των αισθήσεων συνδυασμένες με τα όσα είπε ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ αυτός φιλόσοφος

- Υπάρχουν άπειροι κόσμοι διαφορετικοί και όμοιοι με τον δικό μας στο αχανές σύμπαν.

Οι κόσμοι δεν είναι τίποτα άλλο από τους πλανήτες. Είναι φανερό ότι αν υπήρχε το καθαρό κείμενο θα γίνονται φανερό αυτό το γεγονός της αναφορά του λόγου του Επίκουρου αλλά και άλλων φιλοσόφων.

- Η φύση αυτού που αποκαλούμε «ψυχή» είναι εντέλει μια σωματική οντότητα, που δεν επιβιώνει μετά τον θάνατο μας εφόσον διασπάται στα δομικά της στοιχεία (άτομα) τα οποία διασκορπίζονται.

Αποδίδεται στον Επίκουρο αλλά είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΨΕΥΔΕΣ ότι λέχθηκε από τον Επίκουρο καθώς στην Επιστολή «προς Ηρόδοτον» αποκαλεί ΑΝΟΗΤΟΥΣ όσους πιστεύουν στο άυλο. Στην ίδια επιστολή αναφέρεται το ΑΘΑΝΑΤΟ της ψυχής γεγονός το οποίο καθιστά ΑΝΟΗΤΟΥΣ όσους συνεχίζουν να αποδίδουν την φράση αυτή στον Επίκουρο

- Δεν υπάρχει Θεία Πρόνοια, οι Κόσμοι δημιουργήθηκαν από την χαοτική μη κατευθυνόμενη κίνηση ατόμων.

ΨΕΥΔΕΣ επίσης ότι λέχθηκε από τον Επίκουρο. Στην ΚΑΘΑΡΙΣΜΕΝΗ επιστολή προς Ηρόδοτο δεν συμπεριλαμβάνεται αυτή η φράση πλέον. Ο καθαρισμός έγινε από διεθνές πανεπιστήμιο και η φράση αυτή αποδόθηκε στον Ψευδοπλούταρχο που έζησε την εποχή της Υπατίας και όχι στον γνωστό φιλόσοφο Πλούταρχο.

- Οι Θεοί δεν επεμβαίνουν στον Κόσμο, δεν μας ανταμείβουν για τις λατρείες μας ούτε μας τιμωρούν για τις πράξεις μας, τους είμαστε αδιάφοροι. Το αντίθετο θα ήταν ασύμβατο με την ζωή αταραξίας και ευτυχίας που απολαμβάνουν. Γι' αυτούς είναι σαν να μην υπάρχουμε.

Αναφέρεται στα αποστατημένα πλάσματα τα οποία παρουσιάστηκαν ως θεοί. Ο Επίκουρος όταν αναφέρονταν σε αυτά τα ονόμαζε θεούς ενώ όταν αναφέρονταν στον ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑΔΙΚΟ ΘΕΟ ή ΠΑΤΕΡΑ ΠΑΝΤΩΝ, τον ονόμαζε θεό. Στα κείμενά του δεν γίνεται σαφής διαχωρισμός αλλά είναι αυτονόητη η εκάστοτε αναφορά και εφόσον μπορεί ο μελετητής να εισέλθει στο πνεύμα του λόγου του Επίκουρου.

-Είναι αδύνατο να ζήσεις ηδονικά, αν η ζωή σου δεν έχει φρόνηση, ομορφιά και δικαιοσύνη` κι είναι αδύνατο να`χει η ζωή σου ομορφιά, δικαιοσύνη και φρόνηση, αν δεν έχει και χαρά. Όποιος δεν τα διαθέτει αυτά δεν μπορεί να ζει ευτυχισμένα

Είναι αναφορά στην υπέρτατη των ηδονών και όπως ό Επίκουρος την ψυχική ηρεμία.

-Το να αρκείται κανείς σ`αυτά που έχει, το θεωρώ πολύ σπουδαίο αγαθό: όχι για να αρκούμαστε σώνει και καλά στα λίγα, αλλά για να αρκούμαστε στα λίγα όταν λείπουν τα πολλά, με την γνήσια πεποίθηση ότι την πολυτέλεια την απολαμβάνουν πολύ καλύτερα οι άνθρωποι που δεν την έχουν ανάγκη ...; μας προετοιμάζει να σταθούμε άφοβοι μπροστά στα παιχνίδια της τύχης.

Η αναφορά στην ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ της ειμαρμένης και όπως πίστευε ο Επίκουρος οδηγεί ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΝΟΗΣΗ την φράση η οποία τεκμηριώνει ΠΛΗΡΩΣ την αποστροφή προς τις υλικές απολαύσεις. Αυτό το αναφέρω γιατί ο Επίκουρος κατηγορήθηκε ως υλιστής κάτι το οποίο ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟ μετά την ανάγνωση της φράσης αυτής.

 -«Άφοβον ο θεός, ανύποπτον ο θάνατος" και ταγαθόν μεν εύκτητον, το δε δεινόν ευκαρτέρητον.»

Μετάφραση: Ο θεός δεν είναι για φόβο, ο θάνατος δεν προκαλεί ανησυχία και το καλό εύκολα αποκτιέται, το δε κακό αντέχεται.

Θα βρείτε την μετάφραση με παρενθέσεις σοφιστών τις οποίες ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΣ ΑΓΝΟΗΣΕΤΕ. Εξηγώ τι εννοούσε ο Φιλόδημος, φράση την οποία αναμεταφέρει ο εξαιρετικός φιλόσοφος αυτός, καθώς είναι ρήση του Επίκουρου.  Εξηγώ λοιπόν:

Ο Θεός είναι αγάπη και ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΦΟΒΑΤΑΙ Ο ΕΝΑΡΕΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Ο θάνατος δεν προκαλεί ανησυχία γιατί η ψυχή ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΗ αλλά και γιατί ...

-Το πιο φοβερό από τα κακά, ο θάνατος, δεν είναι τίποτε για εμάς - στον βαθμό που όσο υπάρχουμε, δεν είναι παρών" κι όταν πάλι είναι παρών εκείνος, τότε δεν υπάρχουμε εμείς. Άρα ο θάνατος δεν υπάρχει ούτε για τους ζωντανούς ούτε για τους πεθαμένους - εφόσον για τους πρώτους δεν υπάρχει, ενώ οι άλλοι δεν υπάρχουν πια.

...; και έτσι δεν χρειάζεται να εξηγήσω για την αφοβία του θανάτου την οποία διδάχθηκαν ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ στα πλαίσια της ανδρεία και όχι μόνο.
Για όσους αναζητούν ΚΑΘΑΡΕΣ φράσεις του Επίκουρου που είναι διδασκαλίες αρετών υπάρχει η παρακάτω σελίδα: http://www.mousa.gr/html/epikouros.html

Tags: επίκουρος, φιλοσοφία